Ο Κισσός έχει διεγερτικές, εμμηναγωγές και διαλυτικές ιδιότητες. Xχρησιμοποιείται για την ποδάγρα, ρευματικούς πόνους, κοκίτη, λαρυγγίτιδα και βρογχίτιδα, ως δυναμωτικό της καρδιάς και σαν μέσο για την αποβολή των φλεμάτων και των υγρών από τους πνεύμονες. Εξωτερικώς τα νωπά φύλλα χρησιμοποιούνται ως αντινευραλγικά, αποσυμφορητικά και κατά της κυτταρίτιδας.
Η ρίζα χρησιμοποιείται για φλεγμονές του πεπτικού συστήματος (στοματίτιδα, πεπτικό έλκος, εντερίτιδα, κολίτιδα)και σαν μαλακτικό του δέρματος. Τα φύλλα χρησιμοποιούνται για βρογχίτιδα, καταρροή αναπνευστικού συστήματος και ερεθιστικό βήχα και για το ουροποιητικό σύστημα. Επίσης είναι καταπραϋντικό της στηθάγχης.
Διευκολύνει στη χώνεψη των τροφών, γι’ αυτό καταπολεμά την δυσπεψία και βοηθάει στο αδυνάτισμα. Είναι από τα καλύτερα τονωτικά για τις ανεπάρκειες του ήπατος, πάρα πολύ καλή για τους διαβητικούς και κατά των ρευματισμών. Συνιστάται σε περιπτώσεις αμηνόρροιας, για νευραλγίες που έχουν σχέση με διαταραχή των εμμήνων και κατά της αναιμίας.
Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται από έγκυες και θηλάζουσες, ευέξαπτα άτομα και όσους υποφέρουν από στομάχι και εντερικά.
Αποτελεσματικό κατά της ξήρανσης, της ψωρίασης και της απολέπισης του δέρματος. Χρήσιμο στην ευρύτερη αγωγή των ρευματικών προβλημάτων. Βοηθά στην πέψη και ανοίγει την όρεξη, μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε περιπτώσεις νευρικής ανορεξίας. Επίσης βοηθά στη λειτουργία των νεφρών και σε περιπτώσεις κυστίτιδας, ενώ μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την πιτυρίδα, την επούλωση εξωτερικών τραυμάτων και ελκών.
Δράσεις: Εξομαλυντικό, διουρητικό, πικρό